....MP3 & موزیک ویدیو & شعر & اموزش.....

شعر

       چند تکه آرزو...

کاش وقتی زندگی فرصت دهد

                        گاهی از پروانه ها يادی کنيم

کاش بخشی از زمان خويش را

                        وقف قسمت کردن شادی کنيم

کاش وقتی آسمان بارانی ست

                          از زلال چشمهايش تر شويم

وقت پاييز از هجوم دست باد

                         کاش مثل پونه ها پرپر شويم

کاش وقتی چشمهايی ابريند

                       به خود آييم و سپس کاری کنيم

از نگاه زرد گلدانهای مان

                       کاش با رغبت پرستاری کنيم

کاش دلتنگ شقايق ها شويم

                       به نگاه سرخ شان عادت کنيم

کاش شب وقتی که تنها می شويم

                       با خدای ياس ها خلوت کنيم

کاش گاهی در مسير زندگی

                        باری از دوش نگاهی کم کنيم

فاصله های ميان خويش را

                         با خطوط دوستی مبهم کنيم

کاش با چشمانمان عهدی کنيم

                     وقتی از اينجا به دريا می رويم

جای بازی با صدای موج ها

                      دردهای آبيش را   بشنويم

کاش مثل آب،مثل چشمه سار

                    گونه ی نيلوفری را تر کنيم

ما همه روزی از اينجا می رويم

                        کاش اين پرواز را باور کنيم

کاش با حرفی که چندان سبز نيست

                      قلب های نقره ای را نشکنيم

کاش هر شب با دو جرعه نور ماه

                       چشم های خفته را رنگی زنيم

کاش بين ساکنان شهر عشق

                          رد پای خويش را پيدا کنيم

کاش با الهام از وجدان خويش

                        يک گره از کار دل ها وا کنيم

کاش رسم دوستی را ساده تر

                        مهربان تر آسمانی تر کنيم

کاش در نقاشی ديدارمان

                        شوق ها را ارغوانی تر کنيم

کاش اشکی قلب مان را بشکند

                      با نگاه خسته ای ويران شويم

کاش وقتی شاپرک ها تشنه اند

                       ما به جای ابرها گريان شويم

کاش وقتی آرزويی می کنيم

                       از دل شفاف مان هم رد شود

مرغ آمين هم از آنجا بگذرد

                     حرف های قلب مان را بشنود

                                    مريم حيدرزاده

Leila

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم بهمن 1384ساعت 11:49 توسط Mis.Leila |

شعر: محرم

سلام...

خواب دیدم ، خواب اینکه مرده ام         خواب دیدم ، خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود           وای قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم   دل   گرفت          قبر کن سنگ الحد را گل گرفت

بالش زیر سرم از سنگ بود            غرق وحشت سوت وکور و ترس بود

ناله می کردم ولیکن بی جواب             تشنه بودم تشنه ی یک جرعه آب

خسته بودم هیچ کس یارم نشد           زان میان یک تن خریدارم نشد

هر که امد پیش حرفی راند و رفت         سوره حمدی برایم خواند و رفت

نه شفیقی نه رفیقی نه کسی              ترس بود و وحشت و دلواپسی

آمدند از راه نزدم دو ملک                 تیره شد در پیش چشمانم فلک

یک ملک گفتا بگو نام تو چیست؟          آن یکی فریاد زد رب تو کیست؟

ای گنهکار و سیه دل،وصف به وصف    نام اربابان خود، یک یک ببر

در میان عمر خود کن جستجو               کارهای نیک و زشتت را بگو

گفت: بنده، عمر خود کردی تباه             نامه ی اعمال تو گشته سیاه

ما که ماموران حق داوریم                   اینک تو را سوی جهنم می بریم

دیگر آنجا عذر خواهی دیر بود              دست و پایم بسته در زنجیر بود

ناامید از هر کجا و دل فکار                  می کشیدندم به خفت سوی نار

ناگهان الطاف حق آغاز شد                  از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان                      نور پیشانیش فوق کهکشان

چشمهایش زندگانی می سرود                درد را از قلب آدم می زدود

بین دستش کائنات و ممکنات                 لب که نه سر چشمه ی آب حیات

بر سرش دستار سبزی بسته بود            در دلم مهرش عجب بنشسته بود

در قدوم آن نگار مهجبین                     از جلال حضرت عشق آفرین

دو ملک سر را به زیر انداختند              بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حیرت داشتند این زمزمه              آمده اینجا حسین فاطمه ...

صاحب روز قیامت آمده                        گوئیا بهر شفاعت آمده ...

سوی من آمد ، مرا شرمنده کرد             مهربانانه به رویم خنده کرد

گفت آزادش کنید این بنده را                  خانه آبادش کنید این بنده را

این که اینجا این چنین تنها شده              کام او با تربت من وا شده

مادرش او را به عشقم زاده است            گریه کرده ، بعد شیرش داده است

بارها بر من محبت کرده است                 سینه اش را وقف هیئت کرده است

این که می بینید در شور است و شین       ذکر لالائیش بوده یا حسین

با ادب در مجلس ما می نشست               زیر چاک آل زهرا بوده است

خویش را در سوگ عشقم آب کرد           عکس من را بر دل خود قاب کرد

اسم من راز و نیازش بوده است              خاک من مهر نمازش بوده است

پرچم من را به دوشش می کشید              پا برهنه در عزایم می دوید

اقتدا بر خواهرم زینب نمود                    گاه میشد صورتش بهرم کبود

تا که دنیا بوده از من دم زده                  اوغذای روضه ام را هم زده

این که در پیش شما گردیده بد ( ملائکه)   جسم و جانش بوی روضه می دهد

نذر عباسم کفن کرده به تن                    روز تاسوعا شده سقای من

گریه کرده چون برای اکبرم                   با خود او را نزد زهرا می برم

هر چه باشد او برایم بنده است               او بسوزد، صاحبش شرمنده است

در قیامت عطر و بویش می دهم            پیش مردم آبرویش می دهم

باز بالاتر از این در عالم است               نامه ی اعمال او دست من است .

شاعر: سید امیر حسین میر حسینی

leila

یا حسین مظلوم...

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم بهمن 1384ساعت 14:34 توسط Mis.Leila |

مطلب

قلب زيبا..............

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيباترين قلب را در تمام آن منطقه دارد . جمعيت زيادي جمع شدند . قلب او كاملاً سالم بود و هيچ خدشه اي بر آن وارد نشده بود . پس همه تصديق كردند كه قلب او به راستي زيباترين قلبي است كه تا كنون ديده اند. مرد جوان ، در كمال افتخار ، با صدايي بلندتر به تعريف از قلب خود پرداخت . ناگهان پيرمردي جلوي جمعيت آمد و گفت : ( اما قلب تو به زيبايي قلب من نيست.)

مرد جوان و بقيه جمعيت به قلب پيرمرد نگاه كردند. قلب او با قدرت تمام مي تپيد ، اما پر از زخم بود . قسمتهايي از قلب او برداشته شده و تكه هايي جايگزين شده بود ، اما آنها به درستي جاهاي خالي را پر نكرده بودند و گوشه هايي دندانه دندانه در قلب او ديده مي شد . در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت كه هيچ تكه اي آن را پر نكرده بود . مردم با نگاهي خيره به او مي نگريستند و با خود فكر مي كردند كه اين پيرمرد چطور ادعا مي كند كه قلب زيباتري دارد.

مرد جوان به قلب پيرمرد اشاره كرد و خنديد و گفت : (تو حتماً شوخي مي كني... قلبت را با قلب من مقايسه كن . قلب تو تنها مشتي زخم و خراش و بريدگي است.)

پيرمرد گفت : ( درست است قلب تو سالم به نظد مي رسد ، اما من هرگز قلبم را با قلب تو عوض نمي كنم. ميداني ، هر زخمي نشانگر انساني است كه من عشقم را به او داده ام ، من بخشي از قلبم را جدا كرده ام و به او بخشيده ام . گاهي او هم بخشي از قلب خود را به من داده است كه به جاي آن تكه بخشيده شده قرار داده ام . اما چون اين دو عين هم نبوده اند ، گوشه هايي دندانه دندانه در قلبم دارم كه برايم ، عزيزند ، چرا كه يادآور عشق ميان دو انسان هستند.)

بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده ام ، اما آنها چيزي از قلب خود به من نداده اند. اينها همين شيارهاي عميق هستند . گرچه دردآورند ، اما يادآور عشقي هستند كه داشته ام . اميدوارم كه آنها هم روزي بازگردند و اين شيارهاي عميق را با قطعه اي كه من در انتظارش بوده ام ، پر كنند . پس حالا مي بيني كه زيبايي واقعي چيست ؟

مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد. در حالي كه اشك از گونه هايش سرازير مي شد به سمت پيرمرد رفت .از قلب جوان و سالم خود قطعه اي بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پيرمرد تقديم كرد پيرمرد آن را گرفت و در قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را در جاي زخم قلب مرد جوان گذاشت

مرد جوان به قلبش نگاه كرد ، ديگر سالم نبود ، اما از هميشه زيباتر بود.

. زيرا كه عشق ، از قلب پيرمرد به قلب او نفوذ كرده بود

نمی دونم نویسنده اش کیه ...اما به نظرم داستان جالبی بود ...نظر شما چیه؟

Mis leila

+ نوشته شده در دوشنبه سوم بهمن 1384ساعت 18:10 توسط Mis.Leila |

مطلب

start fresh :a clean slate with no dogma , then there is a possibility that you may find what is the truth.(sheree rajneesh).

از نو اغاز کن ! سنگ لوحی باش پاک ... عاری از هر تعصبی ... ان گاه شاید دریابی که حقیقت چیست؟

There is only one sin:That is unawareness. And you are being punished every moment for it. (sheree rajneesh).

نا آگاهی است که گناه است و برای چنین گناهیست که هر لحظه تنبیه میشوی . و تنبیه و عذاب دیگری در کار نیست .

It is good to fall a few times , get hurt, stand up again – to go astray a few times. There is no harm . The moment you find you have gone astray, come back . life has to be learned through trial and error. (sheree rajneesh).

خوب است که گاه فرو افتیم . زخم ببینیم ، باز بپا خیزیم . چندین بار به بیراهه رویم ، زیانی در آن نیست . لحظه ای که دریافتی راه بیراه است ، بازگرد ! زندگی خود آزمون است و خطا .

+ نوشته شده در یکشنبه دوم بهمن 1384ساعت 17:15 توسط Mr.Siavash-Jordan |

مطلب

هرگز دروغ نگفتم

دروغ نمیگفتم

اگر فریاد بودم ،فقط می گفتم عشق

اگر زمستان بودم با عشق به پیشواز بهار می رفتم

اگر با آن همسفر بودم ،فقط سر سفره عشق می نشستم

اگر سنگین ترین وزنه دنیا بودم ، باز هم عشق سنگین تر بود

اگر من زبان همه ی خوبی ها بودم ، مقدم عشق را گرامی می شمردم

اگر مالک دنیا بودم ،آن را نثار عشقی می کردم

اگر عاشق بودم فقط از عشق حرف می زدم

اگر زبان عشق را نمی فهمیدم ،با زبان اشاره با عشق حرف می زدم

اگر بی کار بودم همیشه وقتم را با عشق پر می کردم

اگر آهنگ ساز بودم فقط برای عشق می نواختم

اگر کارمند انتقال خون بودم ، به همه یک قطره عشق تزریق می کردم

اگر نمازگزار بودم ، روزی دو رکعت نماز عشق می خواندم

اگر مومن بودم در مقابل عشق سجده می کردم

اگر دروغگو بودم هرگز به عشق دروغ نمی گفتم .

+ نوشته شده در جمعه سی ام دی 1384ساعت 12:18 توسط Mr.Siavash-Jordan |

شعر

ســـــــــــــــــــــلام

شـبيه بــرگ پايــيـزی پـس از تـو قــسمت بــادم

خــداحـافـظ ولـی هـرگز نــخـواهـی رفـت از يــادم

خــداحـافــظ و ايـن يـعنـی در انـدوه تـو ميـميــرم

در ايـن تنــهـای مـطلق کـه مــيـبنـدد به زنــجـيرم

وايــنجا لـحظـــه ای حـتی دلـم طـاقــت نـــمی ارد

چــــگونه بــگذرم از عــــشق و دلــبستگـی هــايـيم

چگـــونه ميــروی با انــکه ميــدانــی چــه تنــهايـيم

ببيـــن دلــتنگ دلـــتنگم و از بـــی حــاصــلی لـــبريز

و اين را خــوب ميـــدانم که مــيميرم در اين پـايــيز

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 17:35 توسط Mr.Siavash-Jordan |

....MP3 & موزیک ویدیو & شعر & اموزش.....

شعر

شعر: محرم

مطلب

مطلب

مطلب

شعر

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندها